لاابالی چه کند دفتر دانایی را

لاابالی چه کند دفتر دانایی را

طاقت وعظ نباشد سر سودایی را

.

آب را قول تو با آتش اگر جمع کند

نتواند که کند عشق و شکیبایی را

.

دیده را فایده آن است که دلبر بیند

ور نبیند چه بود فایده بینایی را

.

عاشقان را چه غم از سرزنش دشمن و دوست

یا غم دوست خورد یا غم رسوایی را

.

همه دانند که من سبزه خط دارم دوست

نه چو دیگر حیوان سبزه صحرایی را

.

من همان روز دل و صبر به یغما دادم

که مقید شدم آن دلبر یغمایی را

.

سرو بگذار که قدی و قیامی دارد

گو ببین آمدن و رفتن رعنایی را

.

گر برانی نرود ور برود باز آید

ناگزیر است مگس دکه حلوایی را

.

بر حدیث من و حسن تو نیفزاید کس

حد همین است سخندانی و زیبایی را

.

سعدیا نوبتی امشب دهل صبح نکوفت

یا مگر روز نباشد شب تنهایی را

سعدی